Jadwiżanki Wawelskie

Przez trwanie na modlitwie pogłębiamy świadomość Bożej obecności w nas i doświadczamy pragnienia Chrystusa, który chce przychodzić z ołtarza i tabernakulum do wnętrza każdego człowieka. Tak jak wielu ludzi w Kościele, każdego dnia uczestniczymy w Liturgii, a przez nią w Misterium miłości Chrystusa i całego Ludu Bożego. W Liturgii miłosierny Bóg przygarnia i uświęca człowieka, uzdalniając go do przyjaznej odpowiedzi. Sakramenty i Liturgia Godzin są "źródłem i szczytem" naszego życia. Jako osoby konsekrowane mamy szczególny udział w oblubieńczej miłości i Ofierze Chrystusa, czego świadectwem ma być nasza radosna, ofiarna miłość do każdego człowieka. Swoim życiem pragniemy głosić orędzie o Bogu bliskim i miłującym. Chcemy pomagać ludziom świeckim w budowaniu wspólnot żyjących sakramentalną komunią z Chrystusem, tworzących dla katechumenów i neofitów środowiska żywej wiary. Tej samej sprawie służą przygotowywane przez nas publikacje dotyczące duchowości Liturgii i materiały formacyjne. Szerzymy także znajomość i rozumienie życia konsekrowanego w świecie (instytutów świeckich). Służymy modlitwą i ofiarą tym, którzy całkowicie Mu się oddając wnoszą w serce świata prawdę Ewangelii.

Głównym zadaniem apostolskim naszej Wspólnoty jest pomoc w przygotowaniu ludzi dorosłych do sakramentów chrześcijańskiego wtajemniczenia: chrztu, bierzmowania i Eucharystii. Praca w Katechumenacie wiąże się też z duchową pomocą osobom towarzyszącym katechumenom, ich rodzicom chrzestnym oraz wszystkim, którzy współtworzą ich najbliższe środowiska. Troską obejmujemy również osoby już ochrzczone, by spotkały Chrystusa w pozostałych sakramentach i nawiązały z Nim zażyłą więź. Służymy ludziom zagubionym i przeżywającym kryzys wiary. Staramy się wspierać tych, którzy znaleźli się w dramatycznej sytuacji życiowej, czy wręcz stracili sens życia. Metodą naszej pracy są indywidualne rozmowy. Towarzyszymy ludziom w trudzie odkrywania prawd wiary i śladów Bożych w ich życiu: w ich osobistej historii i w ich codzienności.
Czytaj więcej...

Wiarygodna jest tylko Miłość. Być chrześcijaninem to uwierzyć, że Bóg jest Miłością. Bóg, który się objawia i daje siebie. Który jest Drogą, Prawdą i Życiem każdego człowieka.

Chce poznać i przyjąć chrześcijaństwo ten, kto już został przez Boga pociągnięty pierwszym impulsem wiary. I odkrywa od razu, że chcąc poznać Chrystusa poznaje wspólnotę ludzi wierzących. To oni razem z nim gromadzą się w świątyni dla słuchania słowa Bożego i sprawowania obrzędów, a jeden z nich, katechista, spotykając się z nim w cztery oczy, staje się jego przewodnikiem i towarzyszem drogi.

Wtajemniczenie w katechumenacie - instytucji służącej temu poznaniu - polega na stopniowym wprowadzaniu we wspólnotę ludu, którego Bogiem jest Pan. Bóg bliski, Bóg obecny, który zstąpił ku ludziom, by wszystkich pociągnąć ku sobie. Spotkanie z Obecnym, ciągłe spotykanie się z Nim, ma strukturę dialogu, w którym inicjatywę ma Bóg, wzywając człowieka do odpowiedzi.

Katechumeni uczestniczą od początku w tym dialogu, ale nie od razu w pełni. Muszą bowiem przejść przez kolejne cztery okresy wtajemniczenia - są nimi: prekatechumenat, katechumenat ścisły, okres oczyszczenia i oświecenia oraz czas mystagogii - a z jednego okresu do drugiego przechodzą przez stopnie, czyli etapy, przez obrzędy, mające coraz wyraźniejszy zarys dialogu sakramentalnego. Istota tego dialogu jest prosta: Bóg odsłania swoje misterium, a człowiek oczyszcza serce, by je poznać i przyjąć.

Osią i treścią wtajemniczenia jest misterium zbawienia: śmierć i zmartwychwstanie Chrystusa, który po to przeszedł przez Mękę, abyśmy my z Nim umarli i zmartwychwstali. Ta dialektyka paschalna - umrzeć aby żyć - pojawia się coraz wyraźniej w kolejnych etapach chrześcijańskiego wtajemniczenia.

Metoda wtajemniczania polega na wiązaniu widzialnego znaku i słyszanego słowa z ukrytą w znakach i słowach rzeczywistością. Obrzędy odsłaniają misterium Boga, bo On objawia się przez wydarzenia i słowa będące objaśnieniem wydarzeń. Ale kresem wtajemniczenia w chrześcijaństwo są nie same prawdy wiary i nowy sposób życia, lecz spotkanie z Bogiem żywym, obecnym w Liturgii Kościoła.

Bp W. Świerzawski, "Wiara co Ci daje?", Wydawnictwo Diecezjalne, Sandomierz 1992

Charyzmat