|
|
Etapy formacji:
|
|
|
Aspirantura
Aspirantura trwa kilka miesięcy.
Aspirantka po raz pierwszy styka się z życiem zakonnym przez zamieszkanie we Wspólnocie. W tym czasie zapoznaje się z celem, duchowością, z dziełem apostolskim Wspólnoty i włącza się w jej zwyczajne życie. Wspólnota może się z kolei przekonać o szczerości jej zamiarów, poznać bliżej jej charakter, zdrowie, zdolności i braki.
|
|
Postulat
Postulat trwa od sześciu miesięcy do dwóch lat.
Celem formacji w postulacie jest obustronne rozeznanie powołania postulantki i jej dyspozycji do życia we Wspólnocie, uzupełnienie formacji ludzkiej i chrześcijańskiej, pogłębienie więzi z Chrystusem oraz wstępne poznanie przez nią życia i prac Wspólnoty.
|
|
Nowicjat
Nowicjat trwa rok.
W okresie nowicjatu ma się dokonać weryfikacja powołania nowicjuszki w odniesieniu do Boga i do Wspólnoty przez jeszcze pełniejsze doświadczenie naszego sposobu życia i ukształtowanie w jego duchu serca i umysłu.
Nowicjuszka przygotowuje się w nowicjacie do oddania się na wyłączną własność Bogu, co nastąpi przez zjednoczenie jej z Chrystusem w czystości, ubóstwie i posłuszeństwie, oraz przez podjęcie przez nią misji apostolskiej, wynikającej z charyzmatu Wspólnoty. Szkołą jej formacji i źródłem dojrzewania jej osobowości jest "godne, uważne i gorliwe" uczestnictwo w Liturgii. Dlatego najistotniejszym zadaniem formacji w nowicjacie jest ożywienie wrażliwości na obecność Chrystusa i zrozumienie, że najważniejszym zadaniem apostolskim jest stwarzanie takich warunków, by ludzie odkryli Jego obecność w sprawowanej Liturgii i w sercach Jego uczniów.
Nowicjat jest podstawowym okresem formacji. Wprowadza siostry w głębszą znajomość istoty życia zakonnego, zwłaszcza w rozumienie duchowości i prawa Wspólnoty, a także przynagla do pogłębionej pracy nad sobą - do kształtowania charakteru, rozbudzania praktyki cnót ogólnoludzkich i chrześcijańskich tak, by przez pokorę serca, modlitwę i ofiarę, duchową żarliwość i zaparcie się siebie wzrastać w miłości Boga i ludzi.
|
|
Juniorat
Okres junioratu trwa sześć lat.
Śluby czasowe siostry składają na jeden rok, a następnie ponawiają je co roku - aż do ślubów wieczystych.
W czasie junioratu chcemy gruntownie poznać Konstytucje Wspólnoty, jej historię i zwyczaje, życie i duchowość Patronów oraz zamysł Założyciela i jego pisma. Aby prawdziwie określić własną tożsamość, musimy dogłębnie poznać i umiłować duchowość Wspólnoty i jej dzieło apostolskie, odkryć w niej swoje miejsce i zrozumieć swoje powołanie jako wszczepienie w organizm Kościoła powszechnego i lokalnego.
Sześcioletni okres profesji czasowej służy ugruntowaniu i uzupełnieniu osiągniętej już formacji. Poznajemy w tym czasie głębiej Misterium Paschalne, objawione w Historii Zbawienia, uobecniane w sakramentach i przybliżane w życiu świętych. Staramy się wcielać teorię w praktykę życia, a w szczególności rozumieć, że osią porządkującą wszystko jest Eucharystyczna obecność Chrystusa - Zbawiciela świata i Oblubieńca Kościoła.
Juniorystki odbywają formację z pomocą Mistrzyniu junioratu i przygotowują się do złożenia profesji wieczystej.
W junioracie poszerza się nasze zaangażowanie w apostolską działalność Wspólnoty - przez teoretyczne i praktyczne przygotowanie do podjęcia zadań, za które będziemy w przyszłości odpowiedzialne. Chcemy w tym czasie jeszcze bardziej poznać i umiłować posługę Liturgii i pracę w Katechumenacie, a także posiąść te umiejętności, które będą nam przydatne w życiu codziennym.
Przez cały czas formacji junioratu pogłębiamy znajomość tajemnic życia Jezusa, żeby zobaczyć, która z nich jest dla każdej z nas najbliższa i którą mogłybyśmy przyjąć za motywację swych czynów ("Fac quod vides"). Wybrane w ten sposób święto Pańskie staje się dla nas szczególnym znakiem osobistego oddania się Chrystusowi i źródłem, z którego czerpać będziemy światło do poznania czwartej rady, określającej duchowy kształt naszego świadectwa. Czwarta rada, odczytana w świetle wybranej tajemnicy życia Jezusa, nadaje naszej apostolskiej miłości specyficzny rys Chrystusowego człowieczeństwa, a odkrywanie roli Matki Bożej i Jej miejsca w wybranej tajemnicy życia Jezusa - rys Maryjny.
|
|
Profesja Wieczysta
Przez profesję wieczystą zostajemy całkowicie poświęcone Bogu i trwale włączone do Wspólnoty Sióstr Świętej Jadwigi Królowej Służebnic Chrystusa Obecnego.
Najważniejszym zadaniem każdej z nas w formacji permanentnej jest postęp w miłości poprzez codzienne pogłębianie więzi z Chrystusem przychodzącym i obecnym w Liturgii. Staramy się pamiętać, że to Pan obecny kształtuje nas przez codzienne okoliczności i wydarzenia.
Celem formacji stałej jest troska o nieustanną odnowę duchową (w zależności od różnych okresów życia), abyśmy się stawały coraz bardziej zdolne pomagać kapłanom w dziele formacji liturgicznej i w dziele wtajemniczania w Misterium obecności Boga w Liturgii tych, którzy są kształtowani przez warunki dzisiejszego świata.
Każda profeska wieczysta zobowiązana jest do stałej formacji wewnętrznej, która obejmuje: życie duchowe, formację teologiczną, związaną zwłaszcza z duchowością i charyzmatem Wspólnoty, a także formację praktyczną, dotyczącą Liturgii oraz ewangelizacji w Katechumenacie.
|
|
|
|
|