Ecclesia Mater, Mater Ecclesiae

Pod takim hasłem przeżywaliśmy w dniach od 31 stycznia do 15 lutego 2026 roku rekolekcje
trzeciego stopnia Oazy Żywego Kościoła w Rzymie, zorganizowane przez Ruch Światło Życie
Archidiecezji Łódzkiej.

Czas ten przepełniony był bogactwem historii Kościoła, której mogliśmy dotykać przebywając w bazylikach i kościołach Wiecznego Miasta. To tutaj uczyliśmy się, idąc krok za krokiem po śladach chrześcijan, odczytywać znaki ukryte w
architekturze i sztuce wczesnochrześcijańskiej. Podążając za dwoma wielkimi Apostołami odkrywaliśmy Kościół. Zgłębialiśmy prawdę, że święty Piotr jest nierozłącznie związany ze świętym Pawłem tak, jak urząd i charyzmat w Kościele – jedno bez drugiego nie może istnieć. Z podziwem wpatrywaliśmy się w świadectwo męczenników, odczytując z ich życia pełną gorliwość, pasję i
niezachwianą pewność w pójściu za Chrystusem, aż po cenę krwi.

Czas ten przepełniony był zarówno historia jak i teraźniejszością – owym DZIŚ Kościoła.
Poprzez spotkania z członkami różnych wspólnot chrześcijańskich i ich świadectwo życia mogliśmy doświadczyć tego, w jaki sposób Bóg w naszych czasach mówi do Kościoła, do małych wspólnot ale i do konkretnych ludzi. Ważnym momentem na drodze rekolekcyjnej było spotkanie z Piotrem naszych czasów – Ojcem Świętym Leonem XIV. Podczas modlitwy „Anioł Pański” oraz środowej audiencji generalnej we wspólnej modlitwie oraz w wysłuchanych słowach papieża odnajdywaliśmy rys dla
dalszej wspólnej drogi całego Kościoła powszechnego.

Nasze wspólne doświadczenie rekolekcyjne to również tworzenie wspólnoty. I tych wymiarów wspólnotowych mieliśmy kilka – od bycia razem oazy młodzieżowej i Domowego Kościoła, przez małe grupki (dzieliliśmy się w nich Słowem Bożym i doświadczeniem wiary), po rozmowy jeden na jeden – od serca do serca. Dzięki tym spotkaniom uczyliśmy się, jak być na co dzień w Kościele, w
naszych parafiach i wspólnotach; jak być i tworzyć we wszystkich tych miejscach żywy Kościół zbudowany na doświadczeniu wiary tysięcy pokoleń, „zbudowany na fundamencie Apostołów i Proroków, gdzie kamieniem węgielnym jest sam Chrystus Jezus”.

Rzymska oaza to ogromna lekcja czytania znaków, tworzenia wspólnoty, rozumienia historii Kościoła ale również odważnego zaangażowania w podtrzymywanie i przekazywanie wiary kolejnym pokoleniom. To przyglądania się bogactwu Kościoła oraz odkrywania swojego miejsca w nim, drogi służby, wierności i bycia świadkiem Chrystusa w codzienności. To pokochanie Kościoła takim jakim jest i pragnienie wzrastania w nim oraz otaczania macierzyńską troską na wzór Maryi tych, którzy
przez chrzest są w nim rodzeni do nowego życia z Chrystusem i w Chrystusie.

s. Dominika Krzymińska CHR

Zdjęcia: Konrad Fierek