Ks. Wacław Świerzawski, gdy został rektorem kościoła św. Marka w Krakowie, zorientował się, że istniało przy nim, erygowane w 1410 roku Bractwo św. Zofii. Jego działalność została przerwana przez wybuch II wojny światowej. Ks. Świerzawski postanowił je reaktywować dla potrzeb duszpasterstwa liturgicznego, zwłaszcza dla tworzenia żywej wspólnoty eucharystycznej, mającej być środowiskiem przygotowywania katechumenów do sakramentów chrześcijańskiej inicjacji. Nowi członkowie wpisali się do „księgi członków” w roku 1989, dokładnie po pięćdziesięciu latach od przyjęcia ostatnich członków – dokonało się to w obecności ks. prof. Bolesława Przybyszewskiego, który w 1939 r. był członkiem Bractwa. Poprzez to żywe ogniwo uratowana została ciągłość tradycji „Bractwa św. Zofii czyli Mądrości Bożej”.
KONTAKT
