
Boże, Ojcze Wszechmogący,
Ty przez błogosławionego Michała Giedroycia
uczysz nas pokornego trwania w Twojej obecności
i spełniania rzeczy małych w wielki sposób.
Za jego wstawiennictwem spraw,
abyśmy zjednoczeni z Chrystusem w Eucharystii,
jak Maryja pod Krzyżem,
służyli braciom z cierpliwą miłością.
Przez Chrystusa, Pana naszego.
Amen
Ten skromny zakonnik, pełniący w kościele św. Marka w Krakowie posługę zakrystiana, przekazywał ludziom miłość Chrystusa z taką cierpliwością i dobrocią, że garnęli się do niego, prosząc go modlitwę i słowo pociechy. Jest dla nas wzorem służenia Chrystusowi obecnemu w świątyni i w drugim człowieku.
ŻYCIORYS ( ok.1425 -1485)
Michał Giedroyć urodził się około 1425 roku w Giedroyci na Litwie. Pochodził z książęcego rodu. Był niskiego wzrostu, miał jedną nogę krótszą i poruszał się o kuli. Z tego powodu nazywano go „chromym”. Cierpiał więc od młodości – nie tylko fizycznie, ale także psychicznie – dojrzewając dzięki doświadczeniu własnej ułomności do głębokiego rozumienia Męki Chrystusa i współczucia ludziom cierpiącym. W latach 1461-1465 prawdopodobnie studiował na Uniwersytecie Jagiellońskim, gdzie zdobył stopień bakałarza, i w tym samym – 1465 roku – wstąpił do nowicjatu Zakonu świętego Augustyna Kanoników Regularnych od Pokuty Błogosławionych Męczenników Najświętszej Maryi Panny de Metro. Biali augustianie, zwani przez ludzi potocznie „markami”, związani byli z kościołem świętego Marka Ewangelisty w Krakowie (stąd też ich potoczna nazwa).
Przyjaźnił się z niezwykłą grupą ludzi, od których II poł. XV wieku nazwana została „Felix Saeculum Cracoviae”. U profesora Akademii Jana z Kęt (1390-1473) Michał Giedroyć mógł się w tym czasie spotykać z Izajaszem Bonerem (1399-1471), Stanisławem Kazimierczykiem (1430-1489), Szymonem z Lipnicy (1438-1482), Ładysławem z Gielniowa (1440-1505) i Świętosławem Milczącym (1489). Wszyscy oni umierali w opinii świętości. „W tym klimacie realizowało się szczególne powołanie Michała Giedroycia i dojrzewała Jego świętość; czerpał z niego natchnienie i równocześnie wywarł na nim niezatarte piętno” – tak pisał w swoim liście na 500-lecie śmierci Bł. Michała Giedroycia Jan Paweł II. Na przykładzie tych świętych widzimy, że przyjaźń może być niezwykle skuteczną drogą do Boga.
Bł. Michał – pomimo kalectwa – mógł ze względu na swoje książęce pochodzenie otrzymać święcenia kapłańskie, chciał jednak pozostać „małym”. Został więc bratem. „(…) jak mnich zamknięty za murami klasztoru był przy Ukrzyżowanym i przy Madonnie. Tak jak strażnik przy sterach. I wiedział, że to ma sens. Choć pochodził z książęcego rodu, umiał przekreślić wszystkie ziemskie perspektywy, aby oddać się bez reszty tej jednej jedynej” 2 . Michał pokornie pełnił powierzoną mu w zakonie funkcję zakrystiana. Opiekował się wnętrzem kościoła świętego Marka. Chwalił Boga nieprzerwanie, posłusznie wypełniał wszystkie zlecone mu prace, dzielnie znosił urągania, prześladowania. Prowadził życie bardzo proste i ubogie. A Bóg, widząc uległość jego serca, obdarzył go już za życia darem proroctwa i czynienia cudów.
Bł. Michał był wrażliwy na ludzkie cierpienie. Ludzie, rozpoznając w nim „przyjaciela Boga”, błagali go o modlitwę wstawienniczą. On zaś wypraszał im w chwilach trosk i zmartwień cudowne łaski u Boga.
„Chowajcie prawdziwą miłość, abyście w Bogu, który miłością jest, mieszkali”. Tymi słowami Michał Giedroyć żegnał się ze swoimi braćmi. Zmarł 4 maja 1485 roku w opinii świętości. Pochowano go w kościele, w którym całe lata żył i pracował, w sąsiedztwie ołtarza głównego.
Został beatyfikowany 7 listopada 2018 przez papieża Franciszka.
LITANIA DO BŁ. MICHAŁA
Kyrie, eleison, Kyrie, eleison.
Christe, eleison, Christe, eleison.
Kyrie, eleison, Kyrie, eleison.
Chryste, usłysz nas.
Chryste, wysłuchaj nas.
Ojcze z nieba, Boże – zmiłuj się nad nami.
Jezu, Synu, Odkupicielu świata, Boże,
Darze Trójcy, Duchu Święty, Boże – zmiłuj się nad nami.
Święta Maryjo, Służebnico Pańska – módl się za nami.
Błogosławiony Michale, z książęcego rodu Giedroyciów
przechodzący do pokornej posługi,
Miłością Chrystusa spinający ziemię litewską z królewskim Krakowem,
Nieprzyjmujący zaszczytów świata i jego mądrości,
Pobożny Zakrystianie kościoła św. Marka,
Przewodniku życia ukrytego,
Wierny codziennym obowiązkom na siebie przyjętym,
Godnie noszacy białą szatę zakonu św. Augustyna,
Naznaczony sercem z krzyżem i uczący ukrzyżowanej miłości,
Patronie ludzi drugoplanowych,
Święty cieniu za filarami Kościoła,
Żywa Lampo płonąca na cześć Obecnego,
Zakonniku rozmiłowany w milczeniu,
Noce całe spędzający na modlitwie,
Nieustannie wpatrujący się w krzyż Zbawieciela,
Zaszczycony słowami Chrystusa z krzyża,
Wyklękujący kamienie przed Madonną,
Mężny w utrapieniach aż do śmierci,
Wiodący życie ubogie,
Bogaty mądrością cierpliwości,
Wzorze umartwienia i zaparcia się siebie,
Dzięki własnemu kalectwu rozumiejący słabych,
Orędowniku ludzi poszkodowanych przez życie,
Pośredniku tych, co z cierpliwościa i pokorą Boga szukają,
Śpieszący z pomocą we wszystkich potrzebach,
Oddany służbie drugim, szczególnie kapłanom,
Pokornie strzegący ksiąg, szat i naczyń liturgicznych,
Wspomożycielu ludzi żyjących Eucharystią – módl się za nami,
Który zaplecza kościoła nie opuszczałeś – wstawiaj się za nami.
Który nad wszystkie przyjaźnie wybrałeś przyjaźń Pana,
Który byłeś godnym synem św. Augustyna,
Który w testamencie miłość współbraciom zostawiłeś,
Który w cieniu św. Marka życia dokonałeś,
Który nam z nieba skutecznie pomagasz,
Który nas przykładem wprowadzasz na drogę podobną do twojej,
Pokornie prosimy: módl się za nami,
abyśmy, wybieliwszy szaty we Krwi Baranka,
mieli wiarę, która góry przenosi,
nadzieję, choćby przeciwko nadziei,
i miłość, która jedna pozostaje
i jest pełnią życia w wieczności. Amen.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – przepuść nam, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świata – wysłuchaj nas, Panie.
Baranku Boży, który gładzisz grzechy świta – zmiłuj się nad nami.
MODLITWA
Miłosierny Boże,
Ty pozwoliłeś bł. Michałowi, Twemu pokornemu słudze,
całym swoim życiem żarliwie świadczyć o Chrystusie,
spraw za jego wstawiennictwem, abyś wprowadzając w nasze życie
ducha pokory, modlitwy i pokuty
coraz wierniej naśladowali Twego miłosiernego Syna.
Przez zasługi błogosławionego Michała gorąco Cię błagamy
o uzyskanie upragnionych łask (podać intencję),
dla większej Twojej chwały i naszego uświęcenia.
Przez Chrystusa Pana naszego. Amen.


